geçirmez olaydım.
düşün düşün
çıkamadım
işin içinden.
-----
bu kadar yılmaz özdil yeter. ne diyodum. evet. çok düşündüm ve hakikaten de kararsız biri sayılmam.
sabahları uyanınca ne giysem sıkıntısı çekmiyorum mesela, ya da kahvaltıda ne yesem. çünkü ikisi için de çok fazla fazla fazla seçeneklerim yok. ama "otobus mu metro mu" diye her gun düşünüyorum. otobuse binersem "1durak önce inip yuruyuş mu yapsam, yapmasam mı" çelişkisi daha akbili basarken başlıyo. metroya binersem "hangi çıkıştan çıksam acaba" diyerek turnikelere yaklaştıkça adımlarım yavaşlıyo. ofise gelince "önce readerı mı açayım facebooku mu" diye bi 7dakika düşünüp her seferinde facebooku acıyorum, yani aslında bu konuda pek bi kararsızlıgım yokmuş yazınca fark ettim. her öğlen "kapalı yogurt mu açık yogurt mu" ikilemininde hissettiklerimi keşke kelimelere dökebilsem. öyle zor ki... açık yogurt olunca yemegin suyuyla karışıyor, kapalı yogurt da zor oluyor sürekli çatalı uzağa daldır çıkar daldır çıkar... ama daha temiz. öğlen yemeklerinden sonra sigaramı çayla mı içsem kahveyle mi diye de epeyce düşünüyorum, bazen sırf karar veremediğim için hiç içmedigim oluyo. sonuçta o da bi karar sayılır.
akşamları eve giderken başım eğik yürüyorum yollarda. etrafımdaki pastaneler, süpermarket zincirleri, kırtasiyeler göz kırpıyormuş gibi geliyo. göz göze gelirsek ruhlarımız baglanıcakmış ve ben kendimi o kara delikten alamayacakmışım gibi geliyo. sonra "noluyo! noluyoooooo!" diye bi haykırıyorum içimde. geçiveriyo. "istiyosan gir istemiyosan girme" diyorum "bu kadar büyütülücek bi mevzu değil bu" diyorum "yanlış anlama üzülmeni istemem, hadi gir bu seferlik" diyorum ama baştaki "noluyooo!" atarıma birazcık bozulup hiç bir yere girmeden eve gidiyorum.
----
taslakta yarım kalmış bu yazıya aylar sonra rastlayıp devam etmeye çalışmak öyle zor ki, tek kelime daha etmeden yazıyı öylece yayınlamak istiyorum.
hayır yani şimdi baştan sona oku, o güne, o moda geri dönmeye çalış, aynı havayı yakalamak için defalarca cümle kur falan zor işler bunlar. onu yapana kadar yeni yazı yazar insan. yazar tabi. niye yazmasın ki.
*bi de; "affettim be sadık affetmez mi insan."
