yehha.

Bugün üstümden koca bir yük kalktı. Gerçekten de kalktı. Daha finaller bitmedi, bir yazılı ve muhtemelen fiyaskoyla sonlanacak bi defilemiz kaldı ama olsun.

Son 3 gündür ortalama 10 saat uyuyan bir grup son sınıf endüstriyel tasarım öğrencisi olarak bugün final projelerimizi sergiledik. Jürilere her zaman bok atılır ama bence sergi olayı keyifli. Aslında 8-10 kere aynı şeyi anlatmak, çok ilginç(!) sorular alıp durmak bazen sıkıcı ve yorucu olabiliyor ama herkesi öyle işleri önünde bir şeyler yapmaya, derdini anlatmaya, birilerini ikna etmeye çalışırken görmek çok hoşuma gidiyor.

Yapılan masraf da cabası. Sabah sadece çıktılara verdiğim 44tl evlat acısı gibi oturdu. Kendimi 35'e ayarlamıştım ve bunu çıktıcıda defalarca yüksek sesle dile getirdim yetkililerle ve arkadaslarımla sohbet esnasında. Buna rağmen kasadaki kadının "44tl" demesi beni şaşırttı :). Gerçi geçen yıllarda cok daha masraflı oluyordu diye hatırlıyorum ama bu yıl krizden midir nedir hepimize dert oldu. Hadi ben gene iyi atlattım. Kemeraltından hallettim model işimi. Her zaman söylerim, Kemeraltı bizi güçlü eder. Ama ürün tasarımı okuyup birebir modelleyen arkadaşların halini düşünemiyorum bile. Gerçi gördüm. "1 lira var mı abi?" "Abi 2bucuk liran var mı be yicek bişiler alcam?".

Her şeye ragmen iyidi ya. Rahatlık iyidir. Bi de uyursam yarın öğlenlere kadar. Oh.

*bi de; sanırım artık mezuniyet projesi için bi konu bulunsa iyi olur. sanki.