Üzerimde çok "basınç" var.
Halbuki ben ona buna salça olmak, laf çarpmak, söyleyemediklerimi ve söyleyebildiklerimi aktarmak için girmiştim blog işine. Çünkü biliyorum bunu benden bekleyen çok fazla insan var[:)]. Hayat paylaştıkça güzel ama daha dün 1 bugun 2, ahkamlar gelmeye başladı; "böyle başlık mı olur", "seni kim okusun be!", "ne hakkında yazıcaksın bi tutarlılığın olmalı", "amaaan bilmiyo muyuz biz seni, 4. gün sıkılıp bırakıcaksın". Meğersem çevremdeki herkes bloggermış da benim haberim yokmuş. E haliyle soğudum olaydan. Bi çekindim, bi de çekildim. Sonra dedim "noluyo yaaa! noluyo! noluyooo!", bu güzel repliği bir kaç kez daha tekrarlayınca kendime geldim ve daha ilk turda pes etmeme kararı aldım... Sonuçta bu bisiklete binmek gibi bir şey (her boşluğu doldurabilen "bisiklet sürme" örnegini çok seviyorum). Düşe kalka, imla hatalarıyla dolu anlamsız cümleler kura kura öğrenilecek bu meret. En azından yavaş yavaş düzgün yazı yazmayı öğrenirim.
İlerde video ve fotoğraf paylaşmaya da başlayacağım.
Vizyonum, bilenlerin günde en az bir kere uğradığı, bilmeyenlerinse bir yerlerden duyup google da arattığı sayfa olmak.
Öyle yani.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder