Hani böyle birilerine kendimizi zorla sevdirtmeye çalışırız ya bazen, (siz yapmıyo olabilirsiniz ama size yapmış olan birileri kesin olmuştur, hayır ben de denedim)(yok ama benim ki başarılıydı), bazısında sevdirtiriz bazısında ise hiç şansımız yoktur ya, işte orda şansını çok zorlamıycaksın. Eyvallah de geç, dünyada insan mı kalmadı. Herkesle arkadaş olmak zorunda mısın? Neden uzatıp işi çirkinleştiriyosun ki?
Hayır, bi insan neden karşısındaki her selam verdiğinde en yapmacık surat ifadesiyle karşılık verip kesip atar, “tamam ararım” diyip bi daha hiç aramaz, ya da her seferinde mi seni çağırmayı unutuyorlar? Çok açık değil mi ya. Üstüne bi de dalga geçiyolar senle, farkediyosun bunu, farketmiyo olamazsın. “İnsan sevdiğiyle uğraşırmış”. Tamam. İnsan sevdiğiyle uğraşır, hatta yeri gelir dans eder. Ama insan her uğraştığını sever diye bi şey yok yani. Böyle cümleleri yanlış yerlere çekmeler, özündeki iyi insanı ben biliyorum havaları… Hoş değil. Mesafe çok önemli.
*Serdar Ortaç’dan sonraki en manidar söz yazarlarımızdan biri olan Yalın’a ayrıca teşekkürler.
*Bi de, "remember remember the 5th of November." ahahhahha. Eksik kalmak istemem.
*Ha bi de, <3 Natalie
*Evet bugün çok sıkıldım.
Hadi ilk fotoğrafı da koyayım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder