Reyha

İzmirliler için Reyhan Pastanesi'nin yeri çok ayrıdır. Küçükken ebeveynlerle gidilir, bünyeler o enfes bol malzemeli tatlılara alıştırılır. Ergenlik döneminde çaktırmadan gidilir (yaş ortalaması yüksek olduğu için, teenagelere çok piyasa fırsatı vermez). Büyüyünce ise (büyüklük göreceli tabi) göğsünü gere gere, yol boyu hayalinde o pastaları, dondurmaları canlandırarak hevesle gidilir. Her türlü gidilir yani.

Geçen gün ben ve G.K. sükse vişne hayali ile iki ders arası kaçıverdik Reyan'a. Aslında Agora AVM'ye açılmasından çok hoşlanmadığıma karar verdim. Bu kadar kolay ulaşılmamalıydı. "2 ders arası Reyan'a gitmek" falan bunlar uzak şeylerdi... Bu arada benim gözümde Agoranın müşteri profili hala A+ falan değil. İstediği kadar marka getirsin, isterse Porsche galerisi falan açılsın, benim için Agora hala 2 yıl önceki Agora. Neyse benim derdim Agorayla değil zaten...

Oturduk Reyhan'a. Sohbet ediyoruz, bi yandan da kafamda tilkiler dolaşıyo "polovak(dondurmalı profitrol,ılık çikolata sos ve yer yer kremşanti eşliğinde) mı sükse mi? sükse niyetiyle geldim ama polovak ta boru değil yani. şimdi vişne baymasın. polovak ta ağır gelir ya. en iyisi G.K. polovak söylesin ben sükse, ortada buluşuruz". Tabi ki de G.K. bunu kabul etmedi, canı cheesecake çekiyomuş. Gerçi sonra pişman oldu (Herkesin iyi olduğu bi konu var, güvenmeyi öğrenmek gerek).

Tam sipariş vericez, kafalarımız netleşmiş, yandaki boş masaya 70-75 yaşlarında bir amca ve hafif değişik, tontiş (tontiş çok uymadı aslında) oğlu yöneldi. Amcanın bilinçsizce geldiği çok belliydi. Oranın Reyhan olduğunu bile bilmiyor olabilir. Nereye oturursa otursun telefonu çaldığı zaman "Agoradayım!" diceği kesin. Amcamın yönelmesiyle papyonlu akbabaların başına üşüşmesi bir oldu. Yönetici sıfatlı kel de uzaktan durumu takip ediyo. Papyon takmıyo olabilirsin, takım elbiseli ama kelsin. "Pardon beyfendi burası rezerve." "Nasıl?" "Rezerve amca burası." "Nasıl?" "Amca ayırtıldı burası gelcek var." Amca ve çoktan oturmuş olan muhtemel oğlu ne olduğunu anlamadan uzaklaştırıldılar.

Ne yani ben sizin profilinize uyuyorum ama o amca tam olarak neyiyle uymuyo? Ceketinin içindeki yün, büyük düğmeli yeleğindense bizim okuldaki hiç bi erkeğin alınmaması gerekiyo. Yanında ki az değişik, "tontiş" oğluysa sorun, eminim zeka yaşımız aynıdır, o zaman Reyhan'a oturmak için mülakattan geçmemiz gerekiyo. Amcamın bastonu, kirli sakalı veya ağır yürüyüşü seni rahatsız ettiyse, sana kelini hatırlatmak istiyorum antipatik adam.

Dedik ki, "Aslında burda 3-4 kişi olucaktık, gelin amca bizimle oturun diyip yanımıza alıcaktık." Yapamadık tabi. O kadar sinir olduk ki, kalkıcaz yani bu saçmalıktan sonra, ama o açlık yok mu... O yol boyunca hayaliyle gelinen sükse insanlığımızın önüne geçti resmen. Hala pişmanım, durup durup aklıma geliyo.

Reyhan'ın n'si gitmiştir benim için. Keşke daha çok harften oluşan bi isim düşünselermiş, ya da aynı lezzette pasta yapan yeni bir yer açılsın.